Stoeki over Scharrelschoenen, Engbertsdijkvenen en de VVD

0
549

Onze Engbertsdijksvenen: wat is er veel te beleven, bijna wekelijks staat er wel iets over in de krant. Wat loopt er al niet rond: kraanvogels, wilde zwijnen, koeien. En VVD’ers. Op RTVoost van de week, ineens een boer tussen zijn koeien in het veen. Hij kon er prima van leven vertelde hij, maar nou had hij iets nieuws bedacht. Dat leverde hem nog meer op. Van de koeien kon je leer maken, van dat leer schoenen, en dan had je iets bijzonders aan de voeten. Vrije uitloopschoenen! De beesten moesten alleen een beetje voorzichtig aan doen met het prikkeldraad, anders kreeg je schoenen met littekens. Maar ik keek mijn ogen uit, wat zag het er daar mooi uit! Je kreeg visioenen van schilderijen van oude meesters. Landschap met koeien. Zo’n stuk natuur met die beesten, daar zou elke overheid zich de handen toch bij dichtknijpen. Daar maak je reclame voor, opdat er maar zoveel mogelijk bezoekers naartoe komen. Die boer met zijn scharrelkoeien, die heeft het volgens mij door. Hij maakt gebruik van de mogelijkheden van het gebied. Boeren hebben het immers moeilijk, er zijn er teveel of ze produceren teveel, ze zijn in ieder geval boos. Op ons, omdat we niet genoeg betalen voor ons eten. En op de overheid, omdat die maar niet wil bijpassen in hun inkomen. En daar waren die VVD’ers dan voor in actie gekomen. Ze hadden een luisterend oor voor andere boeren, die duidelijk minder met het natuurgebied op hebben. Ze hoorden het aan, en gaven hun advies. De klagers moesten vooral blijven proberen, de maatregelen die voor het in standhouden van het veen nodig zijn af te schaffen. Die regels, daar had je alleen maar last van, daar zijn ze niet voor gemaakt. Het klinkt sympathiek, maar een stukje verderop in de krant stond ook iets over de VVD en over regels. Ditmaal van de plaatselijke afdeling, die aandrong op handhaving bij een gelegenheid met illegale bouwsels. Daar kon Eetmee terecht, de stichting die met vrijwilligers ervoor zorgt, dat je af en toe voor weinig geld uit eten kunt gaan. En daarmee meteen ook voor wat aanspraak en gezelligheid. Een nobel doel vond ook de VVD, maar: regels zijn regels. Bij mij begint het te schuren, als ik zoiets lees. Regels zijn dus regels, maar dan niet altijd. Als het niet uitkomt, moet je ze aan kunnen passen. En het lijkt er helaas dan toch weer op, dat je meer voor elkaar krijgt als je maar hard kunt toeteren! Zelf hoop ik dat de overheid het licht gaat zien, zorgt dat de boeren die het aangaat een goed alternatief vinden, en alvast hier en daar een uitkijktoren of zo neerzet. Hoef ik niet meer naar de Veluwe of Oostvaardersplassen om al die beesten te bekijken. En mocht er een schuur of zo leeg komen te staan, dan kan Eetmee daar mooi terecht. Als de regels het toelaten, natuurlijk. Ik schuif zeker een keer aan. Op scharrelschoenen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Typ je naam hier