WesterhaarDigitaal

Samen digitaal verbonden

Diavoorstelling

Twitter

Tweets worden geladen...

Donateur

wordt-donateur.jpg

Evenementen

«
Mei (2012)
»
Ma
Di
Wo
Do
Vr
Za
Zo
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
1
2
3

Weer

Stoekie

stoekkie_300.jpg

De turf werd vroeger om te drogen op een klein stapeltje gezet, dat zijn de verhaaltjes ook: klein en luchtig. De wind kan er van alle kanten doorheen.

Oud-Westerhaarder schrijft boek over Normaal

Algemeen (Nieuws) 12-05-2010 om 00:00

showimg_640_01WESTERHAAR - Normaal viert donderdag de 35ste verjaardag op heilige bodem: het openluchttheater van Lochem, de plek waar het allemaal begon. Tijdens dit evenement ziet het boek `Ik zeg oeh...! 35 jaar deurdonderen` van de geboren en getogen Westerhaarder Jan Colijn het levenslicht.
Als verslaggever van dagblad De Telegraaf volgt Colijn Normaal al ruim twintig jaar op de voet. "Behalve van de bandleden heb ik enorm veel steun gehad van de fanclub, ofwel het Anhangerschap. Ze hebben me geholpen aan veel historisch materiaal: oude contracten, sfeervolle zwart-wit foto`s en allerlei nostalgische parafernalia, waaronder handgeschreven songteksten van hits."

Ook kreeg Colijn het gehele archief van de fanclub tot zijn beschikking. Een slordige honderd fotoalbums en knipselmappen. "Het kostte bloed, zweet en tranen die allemaal door te ploeteren, maar het loonde zich de moeite."

In `Ik zeg oeh...!` ruim aandacht voor de bloemrijke historie van de band met talloze rellen en stunts, zoals de gesneuvelde spiegel in de kleedkamers van Toppop, het optreedverbod op Terschelling, de topless heilige maagd Maria en Normaals kandidaatstelling voor het Eurovisie Songfestival.
Maar ook is er uitvoerig aandacht voor o.a. de buitenlandse avonturen van de band, de auto- en motorongelukken van Ben.

Hoogleraar popmuziek Tom ter Bogt vertelt over de cultuurhistorische waarde van Normaal. Herman Finkers, fan van het eerste uur, doet uit de doeken dat de band een prominente rol speelde bij de emancipatie van het platteland.

Jolink blikt met plezier terug op 35 onstuimige jaren. "Er zijn talloze verhalen over mij verschenen. Maar de teneur was vaak somber van aard. Ik snap het wel: goed nieuws is geen nieuws. De blues regeerde daarom. Maar mien breur zei wel eens tegen mij: `Het gaat toch ook wel eens goed met jou? En je bent toch niet altíjd dronken?` Wat in al die publicaties nog wel eens onderbelicht bleef: we hebben met Normaal natuurlijk ook heel veel lol gehad en mooie dingen beleefd."(DeltaFm)

Reacties

Nega maandag, 17 mei 2010 om 10:41
Toch ben ik Westerhaar Spookdorp nooit vergeten.

Reageren

Naam
Email
Bericht